การเปรียบเทียบวรรณกรรมของ มาลา คำจันทร์ และ อาไหล (A Lai) ตามทฤษฏีนิเวศวิทยาวัฒนธรรม

Main Article Content

ซุนซูเหล่ย
จันทร์สุดา ไชยประเสริฐ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบวรรณกรรมของ มาลา คำจันทร์ และ อาไหล (A Lai) โดยศึกษาเฉพาะประเด็น ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ บทบาทของศาสนาและความเชื่อ และผลกระทบทางเศรษฐกิจมีต่อความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ โดยใช้แนวคิดเชิงนิเวศวิทยาวัฒนธรรมและแนวคิดเปรียบเทียบวรรณกรรมในการวิเคราะห์วรรณกรรมเชิงนิเวศวิทยาวัฒนธรรมของมาลา คำจันทร์ และอาไหล (A Lai) ที่จัดพิมพ์ระหว่าง พ.ศ. 2550–2565 จำนวน 12 เรื่อง และเสนอผลการศึกษาด้วยวิธีการพรรณนาวิเคราะห์


ผลการศึกษาพบว่า การศึกษาเปรียบเทียบวรรณกรรมของมาลา คำจันทร์ และอาไหล (A Lai) สามารถจำแนกแนวคิดเชิงนิเวศวิทยาวัฒนธรรมออกเป็น 3 ประเด็นหลัก ได้แก่ 1) ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ ซึ่งนักประพันธ์ทั้งสองเห็นพ้องว่า มนุษย์ควรเคารพและพึ่งพาธรรมชาติอย่างสมดุล และหากมนุษย์ทำลายธรรมชาติย่อมเผชิญผลกระทบที่ย้อนกลับมายังตนเอง โดยมาลา คำจันทร์เน้นมิติทางวัฒนธรรมและความเชื่อดั้งเดิมที่มองธรรมชาติเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ส่วนอาไหล (A Lai) เน้นมิติของโครงสร้างสังคมและเศรษฐกิจ โดยชี้ให้เห็นผลกระทบจากนโยบายรัฐต่อระบบนิเวศ 2) บทบาทของศาสนาและความเชื่อ ซึ่งทั้งสองต่างเสนอว่า ศาสนาและความเชื่อท้องถิ่นมีบทบาทสำคัญในการกำกับพฤติกรรมมนุษย์และรักษาสมดุลกับธรรมชาติ โดยมาลา คำจันทร์เสนอผ่านศาสนาพุทธแบบล้านนาและความเชื่อท้องถิ่นเกี่ยวกับผี ส่วนอาไหล (A Lai) เสนอผ่านศาสนาพุทธแบบทิเบตและพลังศักดิ์สิทธิ์เชิงนามธรรมที่เยียวยาจิตใจ และ 3) การพัฒนาเศรษฐกิจส่งผลให้วิถีชีวิตและค่านิยมที่ผูกพันกับธรรมชาติเสื่อมถอย โดยมาลา คำจันทร์เสนอผ่านการเปลี่ยนแปลงในระดับความเชื่อของปัจเจกบุคคล ส่วนอาไหล (A Lai) สะท้อนผ่านโครงสร้างอำนาจรัฐและกลไกตลาด การศึกษาครั้งนี้ช่วยเสริมสร้างความเข้าใจวรรณกรรมเชิงนิเวศวิทยาวัฒนธรรมของไทยและจีน อีกทั้งตอกย้ำบทบาทของวรรณกรรมในการสร้างจิตสำนึกเชิงนิเวศเพื่อการอยู่ร่วมกับธรรมชาติอย่างยั่งยืน

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

งามพิศ สัตย์สงวน. (2551). หลักมานุษยวิทยาวัฒนธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

มาลา คำจันทร์. (2552). สร้อยสุคันธา. กรุงเทพฯ: เคล็ดไทย.

มาลา คำจันทร์. (2554). ดาบราชบุตร (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เคล็ดไทย.

มาลา คำจันทร์. (2558). แสงหาญฟ้า. กรุงเทพฯ: เคล็ดไทย.

มาลา คำจันทร์. (2562). เพื่อนเดียวเสี่ยวฮัก. กรุงเทพฯ: กรู๊ฟ พับลิชชิ่ง.

มาลา คำจันทร์. (2563). เด็กชายชาวดง. กรุงเทพฯ: กรู๊ฟ พับลิชชิ่ง.

ศรีศักร วัลลิโภดม. (2551). ความหมายของภูมิวัฒนธรรม: การศึกษาจากภายในและสำนึกของท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์.

สมศรี ศิริขวัญชัย. (2541). การวิเคราะห์เชิงนิเวศวิทยาวัฒนธรรมเกี่ยวกับการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์: กรณีศึกษาชุมชนมอญเกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์สังคมศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาสิ่งแวดล้อม. มหาวิทยาลัยมหิดล.

อนุกูล ตันสุพล. (2559). นิเวศวิทยาวัฒนธรรม: กุญแจสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 193-221.

อาไหล (A Lai). (2558). วงเห็ดสน (พิมพ์ครั้งที่ 2). อู่ฮั่น: วรรณกรรมแยงซี.

อาไหล (A Lai). (2559ก). ถั่งเช่าสามตัว. ปักกิ่ง: วรรณกรรมประชาชน.

อาไหล (A Lai). (2559ข). เงาของต้นสนบนแม่น้ำหมิน. ปักกิ่ง: วรรณกรรมประชาชน.

อาไหล (A Lai). (2561ก). ไฟไหม้บนสวรรค์. หางโจว: วรรณกรรมเจ้อเจียง.

อาไหล (A Lai). (2561ข). ที่ดินรกร้าง. หางโจว: วรรณกรรมเจ้อเจียง.

อาไหล (A Lai). (2561ค). ฟ้าร้องเบา. หางโจว: วรรณกรรมเจ้อเจียง.

อาไหล (A Lai). (2561ง). ภูเขาว่างเปล่า. หางโจว: วรรณกรรมเจ้อเจียง.