ประสิทธิผลการบริหารจัดการโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 ของคณะสงฆ์อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาศึกษาระดับประสิทธิผลการบริหารจัดการโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักการบริหารจัดการกับประสิทธิผลการบริหารจัดการโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 3) นำเสนอแนวทางการส่งเสริมประสิทธิผลการบริหารจัดการโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถาม ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.768 จากกลุ่มตัวอย่างได้แก่ ประชาชน จำนวน 232 รูป วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ด้วยวิธีของเพียร์สัน และการวิจัยเชิงคุณภาพ สัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 9 รูปหรือคน วิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับประสิทธิผลการบริหารจัดการโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 ของคณะสงฆ์อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก ( =4.19, S.D.=0.60) 2) ความสัมพันธ์ระหว่างหลักการบริหารงานอย่างมีคุณภาพ PDCA กับการบริหารงานหลักการบริหารจัดการโดยภาพรวมกับประสิทธิผลการบริหารจัดการโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 ของคณะสงฆ์อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก โดยภาพรวม มีความสัมพันธ์กันเชิงบวก อยู่ในระดับปานกลาง (r=0.648**) จึงยอมรับสมมติฐานที่ตั้งไว้ 3) แนวทางการส่งเสริมประสิทธิผลการบริหารจัดการโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 พบว่า หลักการบริหารจัดการ ได้แก่ 1) ด้านยุทธศาสตร์การขับเคลื่อน ได้แก่ การกำหนดวิสัยทัศน์และพันธกิจที่ชัดเจน ประเมินสภาพแวดล้อมทั้งภายในที่เกี่ยวข้องกับโครงการ 2) ด้านกิจกรรมส่งเสริมการพัฒนาชีวิตตามหลักศีล 5 ได้แก่ มีกิจกรรมที่หลากหลายและครอบคลุมหลักศีล 5 ทุกข้อ ยกย่องบุคคลหรือชุมชนที่เป็นแบบอย่างที่ดีในการปฏิบัติตามหลักศีล 5 3) ด้านกิจกรรมตามวิถีชาวพุทธ ได้แก่ ส่งเสริมการทำบุญและการให้ทาน ส่งเสริมการฟังธรรมและการศึกษาพระธรรม 4) ด้านการจัดกิจกรรมส่งเสริมงานของหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล ได้แก่ บูรณาการหลักศีล 5 เข้ากับกิจกรรม อปต.
Article Details
เอกสารอ้างอิง
พระครูสุธรรมธีรานุยุต (ธีรศักดิ์ ธมมธีโร). (2564). ประสิทธิผลการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา. ใน สารนิพนธ์ ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหากฤษธิชัย กิตฺติธมโม (นาคกล่อม) . (2564). ประสิทธิผลการบริหารจัดการงานสาธารณสงเคราะห์ของคณะสงฆ์อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ใน สารนิพนธ์ ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหานิกร ฐานุตตโร (ศรีราช). (2561). ประสิทธิผลการพัฒนาการจัดการศึกษาของโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี ในเขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 15. ใน ดุษฎีนิพนธ์ ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาบุญเลิศ อินทปัญโญ และคณะ. (2556). หมู่บ้านรักษาศีล 5 : รูปแบบและกระบวนการเสริมสร้างวัฒนธรรมการอยู่ร่วมกันของสังคมไทย. ใน รายงานวิจัย. สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2558). คู่มือการดำเนินงานโครงการสร้างความปรองดองสมานฉันท์โดยใช้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา “หมู่บ้านรักษาศีล 5”. กรุงเทพฯ: สำนักงานโครงการสร้างความปรองดองสมานฉันท์โดยใช้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา หมู่บ้านรักษาศีล 5.
สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดนครนายก. (2566). โครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 ต้นแบบ “จังหวัดนครนายก”. เรียกใช้เมื่อ ธันวาคม 2566 จาก https://nyk.
onab.go.th/th/content/page/index/id/8561
อนุสรณ์ อุปคุณ (๒๕๖๔). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร. ใน ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Taro Yamane. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: New York: Harper & Row.