ความร่วมมือของประชาชนเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร ต่อการแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 2.5
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความร่วมมือของประชาชนเขตบางเขน กรุงเทพมหานครต่อการแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 2.5 2) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความร่วมมือของประชาชนเขตบางเขนกรุงเทพมหานคร ต่อการแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 2.5 และ 3) ศึกษาข้อเสนอแนะความร่วมมือของประชาชนเขตบางเขนกรุงเทพมหานคร ต่อการแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 2.5 รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร คือ ประชาชนในเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร จำนวน 184,496 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ ทาโร่ ยามาเน่ ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 200 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า t (t-test) ค่า One-Way Analysis of Variance
ผลการวิจัยพบว่า
- 1. ความร่วมมือของประชาชนเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร ต่อการแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 5 โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.24, S.D = .53) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่าทุกข้ออยู่ในระดับมาก ( = 4.11.37) และเมื่อพิจารณาเป็นรายข้อพบว่า ความร่วมมือของประชาชนเขตบางเขนต่อการแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 2.5 กรุงเทพมหานคร โดยมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 2.5 โดยการปลูกต้นไม้ อยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.57, S.D = .573) รองลงมาคือ เข้าร่วมในการแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 2.5 องค์กรภาครัฐในพื้นที่ ( = 4.11, S.D = .384) และให้ความร่วมมือโดยเดินทางโดยระบบขนส่งมวลชนในชีวิตประจำวันมากขึ้น ( = 4.08, S.D = .347) ตามลำดับ
- 2. ปัจจัยที่มีผลต่อความร่วมมือของประชาชนเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร ต่อการแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 5 จำแนกตามเพศ และรายได้ที่แตกต่างกัน พบว่า ความร่วมมือของประชาชนเขตบางเขนกรุงเทพมหานครต่อการแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 2.5 ไม่แตกต่างกัน (p>.05)
- 3. ข้อเสนอแนะความร่วมมือของประชาชนเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร ต่อการแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 5 พบว่า ประชาชนต้องการให้เจ้าหน้าที่ของรัฐแสดงความจริงจังและจริงใจ สร้างความรู้และความเข้าใจที่ถูกต้องในการเฝ้าระวัง และดูแลป้องกันตนเอง รวมทั้งการเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมใน การแก้ไขปัญหาฝุ่น PM 2.5 อย่างเป็นรูปธรรมและยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรกมล โรจน์กิตตสิกุล. (2566). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันและแก้ไขปัญหาฝุ่นละอองขนาดเล็ก PM 2.5 ในของเทศบาลเมืองพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี. ใน ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารงานท้องถิ่น. วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณัฐวิคม พันธุวงศ์ภักดี. (2562). การแก้ไขปัญหา PM 2.5 อย่างยั่งยืน : เมื่อการสร้างความตระหนักไม่เพียงพอ. เรียกใช้เมื่อ 21 ตุลาคม 2567 จากhttps://www.sdgmove .com/2019/10/11/bangkok-pm-2-5/
ไทยพีบีเอส (Thai PBS). (2567). กทม.จมฝุ่น PM2.5 อากาศเลวร้ายทุกปี. เรียกใช้เมื่อ 15 มิถุนายน 2567 จาก https://policywatch.thaipbs.or.th/article/environment-12
นพภาพร พานิช และคณะ. (2547). ตำราระบบบำบัดมลพิษอากาศ. กรงเทพฯ: กรมโรงงานอุตสาหกรรม.
ปริยากร เเถมมั่น. (2566). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการแก้ไขปัญหาคุณภาพอากาศในพื้นที่เขตบางรัก กรุงเทพฯ. ใน ภาคนิพนธ์หลักสูตรพัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิตสาขาพัฒนาสังคม คณะพัฒนาสังคม. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ปัณฑิกา อักษรสุวรรณ. (2565). แนวทางการจัดการปัญหาฝุ่น PM 2.5 โดยยึดประชาชนเป็นศูนย์กลางในพื้นที่เขตสวนหลวง. ใน วิทยานิพนธ์สังคมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสิ่งแวดล้อม. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.
พงษ์เมธี ไชยศรีหา และภานุวัฒน์ กิตติกรวรานนท์ รัตนพิมลพลแสน. (2567). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันและแก้ไขไฟป่าหมอกควัน PM2.5 ในพื้นที่เทศบาลตำบลเขื่อนอุบลรัตน์ อำเภออุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น. ใน การประชุมวิชาการและการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 11 และระดับนานาชาติ ครั้งที่ 9 “การพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน BCG Model” มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (น. 574-584). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
พนา ธรรมวิรักษ์. (2566). การมีส่วนร่วมในการจัดการปัญหาฝุ่นละอองในเขตเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองและการปกครอง. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พรหมพร ภตู่ระกูล. (2564). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการแก้ไขปัญหาฝุ่นละออง PM2.5 ในเขตพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี. ใน การศึกษาอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการปกครองท้องถิ่น. วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พุทธรัตน์ เทพเสนา. (2565). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันและแก้ไขปัญหามลพิษทางอากาศจากฝุ่นละอองในพื้นที่อำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์. ใน การค้นคว้าแบบอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานโยบายสาธารณะ. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พิโมกข์ ถิรมงคล. (2565). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการแก้ไขและป้องกันฝุ่น PM 2.5 ในเขตเทศบาลเมืองแม่เหียะ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองและการปกครอง. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศรัณย์ มุ่งสุจริตการ และคณะ. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อค่าฝุ่นละอองที่มีขนาดเล็กกว่า 2.5 ไมครอนจากกิจกรรมในงานก่อสร้างอาคารบ้านพักอาศัย. ใน การประชุมวิชาการวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 26 The 26th National Convention on Civil Engineering วันที่ 23-25 มิถุนายน 2564 (น. 1-9). กรุงเทพฯ: คณะ วิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
ศิลาลักษณ์ โกรฟ, รักจิต กัลยาณะธรรม, สุทธิรัตน์ กิตติพงษ์วิเศษ และณัฏฐา ฐานีพานิชสกุล. (2564). ฝุ่นละอองขนาดเล็กไม่เกิน 2.5 ไมครอน (PM 2.5) ในอาคารและสถานศึกษา. วารสารสิ่งแวดล้อม, 25(3), 1-9.
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์. (2567). ค่าฝุ่นพุ่ง! กทม. ขอความร่วมมือรัฐ-เอกชน Work From Home 15-16 ก.พ. 67. เรียกใช้เมื่อ 22 มิถุนายน 2567, จากhttps://nbthd.prd.go.th/th/content/category/detail/id/2153/iid/ 259705
สมิตา ทองมาลา. (2566). การมีส่วนร่วมของผู้นำชุมชนในการป้องกันและแก้ไขปัญหาสถานการณ์ฝุ่นละออง PM2.5 ในพื้นที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. ใน ภาคนิพนธ์หลักสูตรพัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิตสาขาพัฒนาสังคม คณะพัฒนาสังคม. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (2567). จำนวนประชากรเขตบางเขน ข้อมูลเดือน มกราคม 2567. ปทุมธานี: สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง.
อุมาพร บุญเพชร. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษากับความร่วมมือของบุคลากรในสถานศึกษา สำนักงานเขตหนองจอก สังกัดกรุงเทพมหานคร. ใน งานนิพนธ์หลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
Cohen , J. M. and Uphoff, N. T. (1981). Rural Development Participation : Concept and Measures for Project Design Implementation and Evaluation. Ithaca. NY: Rural Development Committee Center for InternationalStudies, Cornell University.
Lank, E. (2006). Collaborative Advantage. New York : Palgrave Macmillan.
