บทบาทเชิงรุกของพระสังฆาธิการในการอนุรักษ์วัฒนธรรมลาวเวียง ในอำเภอเมืองนครนายก

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับบทบาทเชิงรุกของพระสังฆาธิการในการอนุรักษ์วัฒนธรรมลาวเวียง 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักการบริหารงาน PDCA กับบทบาทเชิงรุกของพระสังฆาธิการในการอนุรักษ์วัฒนธรรมลาวเวียง และ
3) นำเสนอแนวทางการส่งเสริมบทบาทเชิงรุกของพระสังฆาธิการในการอนุรักษ์วัฒนธรรมลาวเวียง ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถาม ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.986 จากกลุ่มตัวอย่างได้แก่ ประชาชน จำนวน 395 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ด้วยวิธีของเพียร์สัน และการวิจัยเชิงคุณภาพ สัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 10 รูปหรือคน วิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับบทบาทเชิงรุกของพระสังฆาธิการในการอนุรักษ์วัฒนธรรมลาวเวียง โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก ( =4.35,S.D.=0.38) 2) ความสัมพันธ์ระหว่างหลักการบริหารงาน PDCA กับบทบาทเชิงรุกของพระสังฆาธิการในการอนุรักษ์วัฒนธรรมลาวเวียง ภาพรวมมีความสัมพันธ์เชิงบวกระดับสูงมาก (R=0.953**) จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย 3) แนวทางการส่งเสริมบทบาทเชิงรุกของพระสังฆาธิการในการอนุรักษ์วัฒนธรรมลาวเวียง พบว่า ด้านการส่งเสริมให้เห็นคุณค่า คือ ร่วมกันรักษาเอกสักษณ์ของวัฒนธรรมลาวเวียง ส่งเสริมให้คนในพื้นที่เห็นคุณค่า ด้านการมีส่วนร่วมในวัฒนธรรม คือ ส่งเสริมให้คณะสงฆ์มีส่วนร่วมในการสืบสานรักษาต่อยอดวัฒนธรรมในพื้นที่ ด้านการแลกเปลี่ยนศิลปวัฒนธรรม คือ เริ่มจากการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมลาวเวียงภายในชุมชน ด้านการสร้างทัศนคติ คือ ช่วยแนะนำวิธีการอนุรักษ์วัฒนธรรมให้เกิดความภาคภูมิใจในชุมชน และด้านการจัดทำระบบเครือข่าย คือ จัดทำระบบเครือข่ายสารสนเทศทางวัฒนธรรมในพื้นที่