ประสิทธิผลการให้ความรู้ความเข้าใจต่อการชำระภาษีสรรพสามิต ของผู้ประกอบกิจการสถานบริการสนามกอล์ฟ

Main Article Content

อิศราภรณ์ นกแก้ว

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ (1) เพื่อประเมินระดับประสิทธิผลการให้ความรู้ความเข้าใจต่อการชำระภาษีสรรพสามิตของผู้ประกอบกิจการสถานบริการสนามกอล์ฟ (2) เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลการให้ความรู้ความเข้าใจต่อการชำระภาษีสรรพสามิตของผู้ประกอบกิจการสถานบริการสนามกอล์ฟจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ (3) เพื่อทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการและประสิทธิผลการให้ความรู้ความเข้าใจต่อการชำระภาษีสรรพสามิตของผู้ประกอบกิจการสถานบริการสนามกอล์ฟ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 163 ราย ได้แก่ ผู้ประกอบกิจการสถานบริการสนามกอล์ฟ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว และการวิเคราะห์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า (1) ด้านระดับประสิทธิผลการให้ความรู้ความเข้าใจต่อการชำระภาษีสรรพสามิตของผู้ประกอบกิจการสถานบริการสนามกอล์ฟ พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุด (2) ด้านการเปรียบเทียบประสิทธิผลการให้ความรู้ความเข้าใจต่อการชำระภาษีสรรพสามิตของผู้ประกอบกิจการสถานบริการ สนามกอล์ฟจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ผู้ประกอบกิจการสถานบริการสนามกอล์ฟที่มีระยะเวลาในการประกอบกิจการต่างกัน มีความคิดเห็นต่อประสิทธิผลการให้ความรู้ความเข้าใจต่อการชำระภาษีสรรพสามิตแตกต่างกัน และ (3) ด้านความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการจัดการและระดับประสิทธิผลการให้ความรู้ความเข้าใจต่อการชำระภาษีสรรพสามิตของผู้ประกอบกิจการสถานบริการสนามกอล์ฟ พบว่า มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นกแก้ว อ. . (2023). ประสิทธิผลการให้ความรู้ความเข้าใจต่อการชำระภาษีสรรพสามิต ของผู้ประกอบกิจการสถานบริการสนามกอล์ฟ. วารสารการจัดการการเมืองการปกครองและท้องถิ่น, 1(2), 59–74. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JPLM/article/view/583
ประเภทบทความ
Research article

เอกสารอ้างอิง

กรมสรรพสามิต (2565). เกี่ยวกับกรม. เข้าถึงได้จาก: https://www.excise.go.th/excise2017/index.htm, 10 มกราคม 2565.

กัลยา มีเดช. (2555). ประสิทธิผลการให้บริการด้านการจัดเก็บใบขนสินค้าของสำนักงานตรวจสอบอากร กรมศุลกากร. สารนิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. คณะรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต, กรุงเทพมหานคร.

ติน ปรัชญพฤทธิ์. (2552). ศัพท์รัฐประศาสนศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: วีพริ้นท์.

บุญเดิม พันรอบ. (2552) พฤติกรรมองค์การ. คณะวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยบรูพา

พิทยา บวรวัฒนา. (2552). ทฤษฎีองค์การสาธารณะ. (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพมหานคร: ศักดิ์โสภาการพิมพ์.

วินัย นามราช. (2558). ประสิทธิผลการบริหารจัดการมาตรฐานงานพิสูจน์หลักฐานของศูนย์พิสูจน์หลักฐาน 4. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์, ปทุมธานี.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์และคณะ (2545). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ : ธรรมสาร.

ศุภชัย ยาวะประภาษ. (2552). นโยบายสาธารณะ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Bennis, W. G. (1989). On becoming a leader: Reading. M.A: Addison-Wesley

Eddy, W. B. (1981). Public organization behavior and development. Cambridge. MA: Winthrop.

George, Terry.C. (2006). Principles of Management. R.D. Irw.

Gibson, et al. (1979). Organizational: Behavior, structure, process; behavior. Dallas. Taxas: Business Publication

Harold, Koontz. (1961). Toward A Unified Theory of Management. N.Y. McGraw-Hill Book Company.

James, Stoner.A.F. (2003) Management. Prentice-Hall.

Pfeffer, J., and Salancik, G. (1978). The external control of organizations. New York: Harper & Row.

Ricky, Griffin.W. (1997). Fundamental of Management. South Western Education Publishing.

Robbins and DeCenzo. (2004) Principle of Management. Pearson Education.

Steers, R. M., Ungson, G. R. and Mowsay, R. T. (1985). Managing effective organizations: An introduction. Boston: Kent.