องค์กรพัฒนาเอกชนภายใต้กรอบทฤษฎีการพึ่งพาทรัพยากร : การวิเคราะห์เชิงแนวคิด

บทคัดย่อ

บทความนี้ วัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์กรพัฒนาเอกชนภายใต้กรอบทฤษฎีการพึ่งพาทรัพยากร ทำการสังเคราะห์จากเอกสาร พบว่า องค์กรพัฒนาเอกชน (NGO) เป็นองค์การที่ไม่ใช่ทั้งภาครัฐ แต่เป็นองค์กรภาคที่ไม่แสวงหาผลกำไรดั่งเช่นภาคธุรกิจเอกชน        มีภาระหน้าที่ช่วยเหลือคนทุกข์ยากและคนชายขอบ ที่ไม่สามารถเข้าถึงบริการของรัฐ องค์กรพัฒนาเอกชนอาศัยทรัพยากรการเงินจากการอุดหนุนรัฐบาลและผู้ให้การบริจาคหรือองค์การระหว่างประเทศ มีพันธกิจ ได้แก่ การดำเนินงานด้านการศึกษา ด้านสาธารณสุข ด้านสิทธิมนุษยชน ด้านการพัฒนาอาชีพ ด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ปัญหาหลักของการดำเนินงานของ NGO คือ การขาดแคลนขาดแคลนเงินทุนดำเนินกิจกรรมทางสังคม เนื่องจากมี NGO ทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่เพิ่มขึ้นทุกปี NGO บางแห่งต้องดำเนินกิจกรรมตามที่ผู้ให้การบริจาคต้องการ ดังนั้น ทฤษฎีการพึ่งพาแหล่งทรัพยากรได้อธิบายว่า องค์กร NGO กำลังปรับเปลี่ยนจุดพึ่งพาของตนและพัฒนาแหล่งปัจจัยการผลิตที่สำคัญทางเลือกอื่นๆ โดยการมีส่วนร่วมในกิจกรรมเชิงพาณิชย์ การปรับตัวให้เข้ากับข้อกำหนดสำหรับการได้มาซึ่งทรัพยากรที่ประสบความสำเร็จ ในการได้มาซึ่งทรัพยากร องค์กรจะต้องมีปฏิสัมพันธ์กับองค์กรและบุคคลอื่น ๆ ในสภาพแวดล้อมที่ไม่แน่นอน ปฏิสัมพันธ์และการทำธุรกรรมเหล่านี้ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อ NGO ข้อเสนอแนะ รัฐบาลควรเพิ่มงบประมาณประจำปีให้การอุดหนุนองค์การพัฒนาเอกชน และสนับสนุนให้องค์กรธุรกิจเอกชนบริจาคให้แก่องค์กรพัฒนาเอกชน แล้วนำหลักฐานการบริจาคไปลดหย่อนภาษี