ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความภักดีด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ของนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง ในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความภักดีด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง ในประเทศไทย (2) เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลของปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความภักดีด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง ในประเทศไทย และ (3) เพื่อพัฒนาโมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความภักดีด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง ในประเทศไทย การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณ และการวิจัยเชิงคุณภาพ ประชากรที่ศึกษาในครั้งนี้ ได้แก่ นักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง ที่เดินทางมาท่องเที่ยวในประเทศไทย จำนวนทั้งสิ้น 1,986,802 ราย โดยกำหนดกลุ่มตัวอย่างตามกฏแห่งความชัดเจนของแฮร์และคณะ ซึ่งกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง จำนวนทั้งสิ้น 400 คน การวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถาม และการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์ ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จํานวน 15 ท่าน ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้เชี่ยวชาญด้านการท่องเที่ยว และนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง สถิติที่ใช้คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างโดยโปรแกรม ลิสเรล
ผลการวิจัย พบว่า (1) ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความภักดีด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง ในประเทศไทย ได้แก่ ภาพลักษณ์การท่องเที่ยวไทย การรับรู้ต่อการจัดการความปลอดภัย การตัดสินใจท่องเที่ยว และความภักดีของนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง (2) ภาพลักษณ์การท่องเที่ยวไทย การรัรู้ต่อการจัดการความปลอดภัย การตัดสินใจท่องเที่ยว ส่งผลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง ซึ่งการทดสอบความสอดคล้องกลมกลืนภายในโมเดลมีความสอดคล้องดี การทดสอบไคว์-สแควร์ ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยดัชนีทุกตัวเป็นไปตามหลักเกณฑ์ (GFI = 0.983, AGFI = 0.955, NFI = .992, CFI = 0.999, RMR = 0.005, RMSEA = .018) และ (3) ภาพลักษณ์การท่องเที่ยว มีความสัมพันธ์เชิงบวกโดยตรง กับการรับรู้ต่อการจัดการความปลอดภัย (ค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง = 0.91) และอิทธิพลรวมที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวมากที่สุด คือ ภาพลักษณ์การท่องเที่ยว(ค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง = 0.58) และยังมีอิทธิพลรวม ที่ส่งผลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง มากที่สุด (ค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง = 0.54) และ (4) ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความภักดีด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง มี 4 แนวทาง ได้แก่ภาพลักษณ์การท่องเที่ยวไทย การรับรู้การจัดการความปลอดภัย การตัดสินใจท่องเที่ยว และความภักดีของนักท่องเที่ยวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2565). โครงการศึกษาตลาดนักท่องเที่ยวศักยภาพสูง จีนอินเดีย รัสเซีย. กรุงเทพมหานคร: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
Aziz, A. A. (2010). Dynamism of Livelihood. Port Sudan: Red Sea University.
Bontis, N. and Serenko, A. (2009). A Causal Model of Human Capital Antecedents and Consequents in the Financial Services Industry. Journal of Intellectual Capital, 10, 53-69.
Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen and J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Newbury Park, CA: Sage.
Gruman, J. A., & Saks, A. M. (2011). Performance Management and Employee Engagement. Human Resource Management Review, 21, 123-136.
Hair; et al. (2010). Cutoff Critria for Fit Indexes in Covariance Structure Analysis: Conventional Criteria Versus New Alternatives. Structural Equation Modelling, 6, 1-55.
Jamal, S. A., Othman, N. A., & Muhammad, N. M. N. (2011). Tourist Perceived Value in a Community-Based Homestay Visit: An Investigation into the Functional and Experiential Aspect of Value. Journal of Vacation Marketing, 17(1), 5-15.
Liu, x., Li, J. (Justin), Kim, W. G. 2020). The role of travel experience in the structural relationaships among tourists’ perceived image, satisfaction, and behavioral intentions. Tourism and Hospitality Research, 17(2), 135-146.
Loureiro, S. M. C. & Gonzalez, F. J. M. (2008). The Importance of Quality, Satisfaction, Trust, and Image in Relation to Rural Tourist Loyalty. Journal of Travel and Tourism Marketing, 25(2): 117-136.
Lyu, H., Zhou, Z., & Zhang, Z. (2016). Measuring Knowledge Management Performance in Organizations: An Integrative Framework of Balanced Scorecard and Fuzzy Evaluation. Information, 7, 29.
Monika, B., Thamaraiselvan, N., and Sivanesan, G. (2022). Memorable Tourism Experience, Destination Image, Satisfaction and Behavioral Intention: A Study of Tourist in Pondicherry, India. International Journal of Hospitality and Tourism Systems, 5(2). 26-36.
Schumacher & Lomax. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling. (3rd ed.). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
Tanaka, J. S., & Huba, G. J. (1985). A Fit Index for Covariance Structure Models under Arbitrary GLS Estimation. British Journal of Mathematical and Statistical Psychology, 38, 197-201.
Wang, Z., Wang, N. and Liang, H. (2014). Knowledge Sharing, Intellectual Capital and Firm Performance. Management Decision, 52, 230-258.
