แนวทางการพัฒนาสมรรถนะทางดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถนะทางดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 2) เปรียบเทียบความแตกต่างของสมรรถนะทางดิจิทัลของครู จำแนกตามเพศ อายุ และระดับการศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาสมรรถนะทางดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ข้าราชการครูปฐมวัย จำนวน 184 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์แบบปลายเปิด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว หากพบว่ามีความแตกต่างกันจะทำการวิเคราะห์เปรียบเทียบรายคู่โดยใช้ Scheffé (Post Hoc Test) และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า 1) สมรรถนะทางดิจิทัลของครูโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ครูที่มีเพศและอายุต่างกันมีสมรรถนะทางดิจิทัลโดยรวมไม่แตกต่างกัน ครูที่มีระดับการศึกษาต่างกันมีสมรรถนะทางดิจิทัลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) แนวทางการพัฒนาสมรรถนะทางดิจิทัลของครู ประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่
ด้านการรู้เท่าทันดิจิทัล ด้านความสามารถในการปรับตัวแห่งยุคดิจิทัล ด้านทักษะการใช้ดิจิทัล ด้านทักษะการแก้ปัญหาด้วยเครื่องมือดิจิทัล และด้านทักษะการวางแผนและออกแบบการเรียนรู้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
ปราณี นันโท และศิริมาศ โกศัลย์พิพัฒน์. (2568). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของครูปฐมวัยโรงเรียนเอกชน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 9(3), 494-505.
ปานรวี พุ่มสวย, ศิริพล แสนบุญส่ง และพรเทพ รู้แผน. (2567). แนวทางพัฒนาการดำเนินงานตามมาตรการฟื้นฟูภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ของสถานศึกษา. วารสารมณีเชษฐาราม, 7(4), 807-820.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). แนวทางการพัฒนาครูในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
______. (2566). ทักษะความฉลาดทางดิจิทัลของผู้เรียนทุกช่วงวัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). นโยบายและจุดเน้นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568–2569. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Claro, M., Salinas, Á., Cabello-Hutt, T., San Martín, E., Preiss, D. D., Valenzuela, S., & Jara, I. (2018). Teaching in a digital environment: Digital competence among teachers. Computers & Education, 121, 162-174.
Hämäläinen, R., Nissinen, K., Mannonen, J., Lämsä, J., Leino, K., & Taajamo, M. (2021). Understanding teaching professionals’ digital competence: What do PIAAC and TALIS reveal? Computers in Human Behavior, 117, 106672.
Koehler, M. J., & Mishra, P. (2017). What is technological pedagogical content knowledge (TPACK)? Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 17(1), 1-9.
König et al. (2020)
Mandinach, E. B., & Gummer, E. S. (2018). Data literacy for educators. Teachers College Record, 120(1), 1-48.
Moreira-Choez, J. S., et al. (2024). Digital competencies in university teachers. Frontiers in Education, 9, 1436368.
OECD. (2023). Preparing teachers for digital education: Continuing professional learning on digital skills and pedagogies.
Redecker, C. (2017). European framework for the digital competence of educators: DigCompEdu. Publications Office of the European Union.
Scherer, R., Siddiq, F., & Tondeur, J. (2021). The technology acceptance model (TAM): A meta-analytic structural equation modeling approach. Computers & Education, 163, 104149.
Suzer, E., & Koc, M. (2024). Teachers’ digital competency level. Education and Information Technologies.
Tondeur, J., Howard, S. K., & Yang, J. (2021). One-size does not fit all. Educational Technology Research and Development, 69, 1085-1103.
UNICEF. (2023). Guidance on digital learning for early childhood education. UNICEF.
UNESCO. (2024). AI competency framework for teachers. UNESCO.
