การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ผ่านห้องเรียนเสมือนจริงร่วมกับการใช้ AI สำหรับนักศึกษาประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ผ่านห้องเรียนเสมือนจริงร่วมกับการใช้ AI สำหรับนักศึกษาประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู (2) เพื่อศึกษาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของนักศึกษาก่อนและหลังการใช้รูปแบบที่พัฒนาขึ้น และ (3) เพื่อประเมินความพึงพอใจของนักศึกษาต่อรูปแบบที่พัฒนาขึ้น เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยทำการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) ประชากร คือ นักศึกษาประกาศนียบัตรบัณฑิต ปีการศึกษา 2568 จำนวน 154 คน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษา จำนวน 30 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบง่าย และกลุ่มผู้ประเมินรูปแบบคือผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ รูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุก AIVA-PBL Model แบบประเมินสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก 5 ด้าน การเก็บรวบรวมโดยทำเป็นแบบสอบถามความพึงพอใจแบบมาตราส่วน 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (Paired-samples t-test)
ผลการวิจัย พบว่า (1) รูปแบบ AIVA-PBL Model ที่พัฒนาขึ้นมีองค์ประกอบ 5 ด้านที่บูรณาการ กันอย่างต่อเนื่อง ผู้เชี่ยวชาญประเมินความเหมาะสมในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.72, S.D. = 0.38) โดยด้านการประเมินผลเชิงรุกด้วย AI ได้รับการประเมินสูงสุด (x̄ = 4.85) และด้านการโต้ตอบในห้องเรียนเสมือนจริงมีค่าเฉลี่ยต่ำสุดแต่ยังอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.60) (2) สมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของนักศึกษา (n = 30) หลังการใช้รูปแบบ AIVA-PBL สูงกว่าก่อนการใช้รูปแบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 16.83, df = 29, p < .001) โดยค่าเฉลี่ยรวมเพิ่มขึ้นจาก 3.22 เป็น 4.50 ดังรายละเอียดใน (3) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกผ่านห้องเรียนเสมือนจริง ร่วมกับ AI โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.59, S.D. = 0.46) ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือด้านประโยชน์ต่อการพัฒนาวิชาชีพ (x̄ = 4.74)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ณัฐพล ไชยพิศาลสกุล. (2564). การพัฒนาสมรรถนะครูด้วยการจัดการเรียนรู้เชิงรุกและเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ, 19(2), 45-62.
อรนุช ศรีสะอาด. (2565). ผลการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการสนับสนุนการสอนออนไลน์ของครู ระดับมัธยมศึกษา. วารสารการศึกษาและเทคโนโลยี, 8(1), 112-128.
ปริญญา เทวานฤมิตรกุล. (2558). การศึกษาที่มุ่งผลลัพธ์ (Outcome-based Education) โดยผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง (Student-Centered) และใช้โครงงานเป็นฐานในการเรียนรู้ (Project-based Learning). ใน เอกสารประกอบการบรรยายเรื่อง “Active –Based Learning: What, Why and How?” และเรื่อง
“Workshop : Howto Implement Active –Based Learning in Your Classroom?”. เชียงใหม่:มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. ASHE-ERIC Higher Education Report No. 1. Washington, D.C.: George Washington University.
Borg, W. R., & Gall, M. D. (2003). Educational research: An introduction (7th ed.). New York: Longman.
Freeman, S., Eddy, S. L., McDonough, M., Smith, M. K., Okoroafor, N., Jordt, H., & Wenderoth, M. P. (2014). Active learning increases student performance in science, engineering, and mathematics. Proceedings of the National Academy of Sciences, 111(23), 8410-8415.
Hattie, J. (2009). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. New York: Routledge.
Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Boston: Center for Curriculum Redesign.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Luckin, R., Holmes, W., Griffiths, M., & Forcier, L. B. (2016). Intelligence unleashed: An argument for AI in education. London: Pearson Education.
Means, B., Toyama, Y., Murphy, R., & Bakia, M. (2013). The effectiveness of online and blended learning: A meta-analysis of the empirical literature. Teachers College Record, 115(3), 1-47.
Prince, M. (2004). Does active learning work? A review of the research. Journal of Engineering Education, 93(3), 223-231.
Silberman, M. (1996). Active learning: 101 strategies to teach any subject. Boston: Allyn and Bacon.
Zawacki-Richter, O., Marín, V. I., Bond, M., & Gouverneur, F. (2019). Systematic review of research on artificial intelligence applications in higher education – where are the educators. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 16(1), 39.
