การวิเคราะห์เนื้อหาในแบบเรียนภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ เพื่อวิเคราะห์เนื้อหาในแบบเรียนภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลจากแบบเรียนภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติทั้งสิ้น 35 เล่ม โดยใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis) และใช้แบบบันทึกการวิเคราะห์เนื้อหาเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล
ผลการวิจัยพบว่า
1) เนื้อหาทางภาษาพื้นฐาน ครอบคลุมพยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ การสะกดคำ และโครงสร้างประโยคพื้นฐาน โดยบางเล่มใช้สัทอักษรช่วยพัฒนาการออกเสียง
2) คำศัพท์และสำนวนในบริบทชีวิตจริง มุ่งเน้นการใช้ภาษาในสถานการณ์ประจำวันผ่านบริบททางสังคมไทย
3) โครงสร้างไวยากรณ์และประโยค ซึ่งพัฒนาจากระดับพื้นฐานไปสู่ระดับที่ซับซ้อน โดยบูรณาการกับบทสนทนาและบทอ่าน
4) ทักษะการสื่อสาร ที่เน้นการพัฒนาทักษะฟัง พูด อ่าน และเขียนอย่างบูรณาการ ผ่านกิจกรรมที่ยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง และ
5) เนื้อหาทางวัฒนธรรมและบริบทสังคมไทย ซึ่งสอดแทรกผ่านบทเรียนต่าง ๆ เพื่อส่งเสริมความเข้าใจด้านการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม ทั้งนี้ ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าแบบเรียนภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติมีการออกแบบเนื้อหาอย่างหลากหลายและสอดคล้องกับแนวทางการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาการเรียนการสอนภาษาไทยสำหรับผู้เรียนชาวต่างชาติในอนาคต
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2559). ภาษาศาสตร์เบื้องต้น. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ดียู ศรีนราวัฒน์. (2559). ภาษาและภาษาศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นริศา ไพเจริญ. (2559). การวิเคราะห์บทสนทนาในแบบเรียนภาษาไทยสำหรับผู้เรียนชาวต่างชาติ. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปฏิพัทธ์ อุกฤษ. (2564). การพัฒนาการจัดการเรียนการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารร่วมกับแบบฝึกทักษะที่ส่งเสริมความสามารถในการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พระอุดมธีรคุณ และ บัณฑิกา จารุมา. (2563). ภาษาและวัฒนธรรม: ความหมาย ความสำคัญ และความสัมพันธ์ระหว่างกัน. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 7(2), 53–63.
เยาวรัตน์ รุธีรยุทธ. (2560). การสอนภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติผ่านสื่อออนไลน์. ใน ศาสตร์พระราชาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน: รวมบทความวิจัยและบทความวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2560 (น. 311–320). เชียงใหม่: สมพรการพิมพ์.
รุ่งฤดี แผลงศร. (2561). ศาสตร์การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วันเพ็ญ สกุลทอง. (2552). การสร้างแบบเรียนเรื่องพยัญชนะไทยสำหรับชาวต่างชาติ. ใน สารนิพนธ์ศิลปะศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ศศิธร มัตชิโมโตะ. (2568). ตำราสอนภาษาไทยให้ชาวต่างชาติ. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ การสอนภาษาไทยให้ชาวต่างชาติ ครั้งที่ 3.
สุมณฑา ศักดิ์ชัยสมบูรณ์. (2564). การวิเคราะห์เนื้อหาและคำศัพท์ในแบบเรียนภาษาไทยเบื้องต้นสำหรับชาวต่างชาติ. ใน รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
สุมนทิพย์ วัฒนา, ศิริเพ็ญ อึ้งสิทธิพูนพร และ มยุรี ถาวรพัฒน์. (2563). การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ: การสอนแบบแม่สอนลูก. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 20, 204–233.
สมพงศ์ วิทยศักดิ์พันธุ์. (2548). การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. วรรณวิทัศน์, 5, 215–261.
อัมราพร พงษธา. (2518). การวิเคราะห์แบบเรียนภาษาไทยสำหรับผู้เริ่มเรียนชาวต่างประเทศ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.