วิเคราะห์กระบวนการพัฒนาชุมชนคุณธรรมพลังบวรในมิติศาสนาที่โดดเด่นของชุมชนวัดถิ่นใน ตำบลบ้านถิ่น อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่

Main Article Content

ธนกฤต สมบัติวรรณทนา
พรหมเรศ แก้วโมลา
รวีโรจน์ ศรีคำภา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาหลักพุทธธรรมที่ส่งเสริมกระบวนการพัฒนาชุมชนคุณธรรมพลังบวรในมิติศาสนา 2) ศึกษากระบวนการพัฒนาชุมชนคุณธรรมพลังบวรในมิติศาสนา และ 3) วิเคราะห์กระบวนการพัฒนาชุมชนคุณธรรมพลังบวรในมิติศาสนา โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่าง คือ พระสงฆ์ ผู้บริหารหน่วยงานภาครัฐ ผู้นำชุมชน นักวิชาการ และประชาชนในพื้นที่ชุมชนวัดถิ่นใน ตำบลบ้านถิ่น อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 18 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก มีค่าความตรงด้านเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิ และผ่านการตรวจสอบความเหมาะสมของข้อคำถาม มีค่าความเที่ยงของเครื่องมือโดยการตรวจสอบความน่าเชื่อถือของข้อมูลแบบสามเส้า วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ร่วมกับการตีความตามบริบทของข้อมูล


ผลการวิจัยพบว่า


1) หลักพุทธธรรมที่ใช้ส่งเสริมการพัฒนาชุมชนสามารถอธิบายตามกรอบอริยสัจ 4 คือ ชุมชนตระหนักถึงปัญหาความเสื่อมถอยด้านคุณธรรม (ทุกข์) มีสาเหตุจากการลดลงของการปลูกฝังคุณธรรมและการมีส่วนร่วมทางศาสนา (สมุทัย) และสามารถฟื้นฟูได้ด้วยการประยุกต์หลักพุทธธรรมร่วมกับแนวคิดพลังบวร (นิโรธ) ผ่านการดำเนินกิจกรรมทางศาสนาอย่างต่อเนื่อง เช่น การอบรมคุณธรรม การปฏิบัติธรรม และการจัดประเพณี (มรรค)


2) กระบวนการพัฒนาชุมชนคุณธรรมพลังบวรเป็นการบูรณาการความร่วมมือของบ้าน วัด และหน่วยงานในชุมชน โดยมีวัดเป็นศูนย์กลางในการขับเคลื่อนกิจกรรม ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการร่วมคิด ร่วมวางแผน และร่วมดำเนินกิจกรรม อันก่อให้เกิดความสามัคคีและความเข้มแข็งของชุมชน


3) การวิเคราะห์กระบวนการพัฒนาสามารถอธิบายตามแนวคิด PDCA (Plan–Do–Check–Act) ตั้งแต่การวางแผน การดำเนินงาน การประเมินผล และการปรับปรุงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ชุมชนเกิดความเข้มแข็งทางศีลธรรม สังคม และวัฒนธรรมอย่างยั่งยืนตามแนวทางพระพุทธศาสนา

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงวัฒนธรรม. (2564). แนวทางการขับเคลื่อนชุมชนคุณธรรม. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงวัฒนธรรม.

คณะกรรมการส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติ. (2565). แผนปฏิบัติการด้านการส่งเสริมคุณธรรม ระยะที่ 2 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.

พระครูพิสุทธิปัญญาภิวัฒน์ (นพณัช กิตฺติปญฺโญ). (2564). รูปแบบการบริหารจัดการจังหวัดคุณธรรมต้นแบบของจังหวัดพิจิตร. ใน ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. พระนครศรีอยุธยา : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูไพบูลย์ธรรมารักษ์ และคณะ. (2567). กระบวนการพัฒนาชุมชนเข้มแข็งวิถีพุทธของชุมชนบ้านบุญแจ่ม ตำบลน้ำเลา อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่. วารสาร มจร โกศัยปริทรรศน์, 2(2), 37-51.

พระใบฎีกานพดล ธีรปญฺโญ (มายรรยงค์). (2564). การประยุกต์หลักพุทธธรรมในการพัฒนาชุมชนวิถีพุทธตามโครงการหมู่บ้านบวร อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. (2561). การพัฒนาชุมชนตามแนวพุทธ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิจารณ์ พานิช. (2562). การเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสยาม กัมมาจล.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2563). แนวคิดการพัฒนาที่ยั่งยืนในบริบทสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: สศช.

William Edwards Deming. (1986). Out of the Crisis. Cambridge. MA: Massachusetts Institute of Technology.