แนวทางการพัฒนาและคุณลักษณะที่ดีของแหล่งท่องเที่ยว พิพิธภัณฑ์สิรินธรจังหวัดกาฬสินธุ์
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัย เรื่อง แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลต่อคุณลักษณะที่ดีของแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดกาฬสินธุ์ กรณีศึกษาพิพิธภัณฑ์สิรินธร มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ระดับแนวทางการพัฒนาและระดับคุณลักษณะที่ดีของแหล่งท่องเที่ยวพิพิธภัณฑ์สิรินธรจังหวัดกาฬสินธุ์ โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีเครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักท่องเที่ยวที่มาใช้บริการพิพิธภัณฑ์สิรินธร จำนวน 400 คน ซึ่งได้จากการคำนวณด้วยสูตรของ Yamane สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดกาฬสินธุ์ กรณีศึกษาพิพิธภัณฑ์สิรินธร โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก และ 2) ระดับคุณลักษณะแหล่งท่องเที่ยวที่ดีตามมาตรฐาน กรณีศึกษาพิพิธภัณฑ์สิรินธร โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมทรัพยากรธรณี. (2567). สถิติการเข้าใช้บริการพิพิธภัณฑ์สิรินธร. เรียกใช้เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2567 จาก http://www.sdm.dmr.go.th/website/html/news/news. php?id=104
ธณัศวัล กุลศรี. (2559). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์: กรณีศึกษาพิพิธภัณฑ์สิรินธร ตําบลโนนบุรี อําเภอสหัสขันธ์ จังหวัดกาฬสินธุ์. Veridian E-Journal, Silpakorn University. ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ, 9(3), 1-16.
มนัสสวาส กุลวงศ์, นุชเนตร กาฬสมุทร์ และ ธิดาพร เรืองเริงกุลฤทธิ์. (2568). การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม เพื่อออกแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ ชุมชนวัฒนธรรมวิถีตาลโตนด ตำบลบางเขียด อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(1),31-45.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
อมราวดี คำบุญ. (2556). การประเมินความพร้อมทางการท่องเที่ยวของเมืองท่องเที่ยวขนาดเล็กอำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี. ใน รายงานการศึกษาอิสระ ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจดัการการท่องเที่ยว. คณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยขอนแก่น.
องค์การท่องเที่ยวโลก. (2557). ความหมายของการท่องเที่ยว. เรียกใช้เมื่อ 30 มีนาคม 2560. จาก http://www2.unwto.org
อารยา อันคชสาร. (2554). การประเมินศักยภาพของตลาดน้ำวัดกลางภูเวียงเพื่อเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological test. (5th ed.). New York : Harper Collins.
Yamane, T. (1973). Statistics an Introductory Analysis. (3rd ed.) New York: Harper and Row.