การประยุกต์ใช้หลักธรรมาภิบาลและจริยธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการให้บริการสาธารณะในจังหวัดชลบุรี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิภาพในการให้บริการสาธารณะของนักการเมืองท้องถิ่น 2) วิเคราะห์การประยุกต์ใช้หลักธรรมาภิบาลและจริยธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นที่ส่งผลต่อการให้บริการสาธารณะในจังหวัดชลบุรี และ 3) เสนอแนวทางในการพัฒนาประสิทธิภาพการให้บริการสาธารณะในจังหวัดชลบุรี การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยอาศัยกรอบแนวคิดและทฤษฎีของ Millet (1945) หลักธรรมาภิบาลของสำนักนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2542) และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 การวิจัยเชิงปริมาณมีกลุ่มประชากรคือประชาชนที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปและอาศัยอยู่ในจังหวัดชลบุรี จำนวน 1,613,119 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 384 คน โดยใช้ตารางของเครจีและมอร์แกน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกนักการเมืองท้องถิ่นจำนวน 5 คน ข้าราชการในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 2 คน และประชาชนทั่วไปจำนวน 5 คน รวมทั้งสิ้น 15 คน และนำข้อมูลมาวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับประสิทธิภาพในการให้บริการสาธารณะของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดชลบุรีโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่าทั้ง 5 ด้านอยู่ในระดับมาก โดยด้านการให้บริการที่มีความก้าวหน้ามีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือด้านการให้บริการอย่างเท่าเทียมกัน และด้านการให้บริการอย่างรวดเร็วทันเวลา ขณะที่ด้านการให้บริการอย่างเพียงพอและด้านการให้บริการอย่างต่อเนื่องมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด 2) การประยุกต์ใช้หลักธรรมาภิบาลและจริยธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นจำนวน 7 ด้าน สามารถร่วมกันพยากรณ์ประสิทธิภาพในการให้บริการสาธารณะในจังหวัดชลบุรีได้ร้อยละ 54.8 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) แนวทางการพัฒนาที่สำคัญคือการส่งเสริมและบูรณาการหลักสิทธิมนุษยชนและการไม่เลือกปฏิบัติในทุกขั้นตอนของการให้บริการ โดยกำหนดหลักเกณฑ์และแนวปฏิบัติที่ชัดเจนสำหรับเจ้าหน้าที่ เพื่อยกระดับคุณภาพการบริการสาธารณะอย่างเป็นธรรมและยั่งยืน