การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีบล็อกเชนในการเลือกตั้ง: แนวทางเพื่อเพิ่มความโปร่งใส ความปลอดภัย และความน่าเชื่อถือของระบบเลือกตั้ง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ปัญหาและข้อจำกัดของระบบการเลือกตั้งปัจจุบัน 2) ศึกษาคุณสมบัติของเทคโนโลยีบล็อกเชนที่สามารถนำมาใช้ในระบบเลือกตั้ง และ 3) พัฒนาแนวทางเชิงนโยบายเพื่อเพิ่มความโปร่งใสและความปลอดภัยของการเลือกตั้ง โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้เชี่ยวชาญด้านบล็อกเชน เจ้าหน้าที่คณะกรรมการการเลือกตั้ง และประชาชนทั่วไป รวมทั้งการวิเคราะห์เอกสารและกรณีศึกษาต่างประเทศ
ผลการวิจัย พบว่า ระบบการเลือกตั้งไทยยังประสบปัญหาความไม่โปร่งใสและความเชื่อมั่นในกระบวนการ เช่น การนับคะแนนที่ขาดความเปิดเผย การเข้าถึงข้อมูลจำกัด และความเสี่ยงต่อการแทรกแซงข้อมูล เทคโนโลยีบล็อกเชนสามารถแก้ไขข้อจำกัดเหล่านี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ด้วยคุณสมบัติด้านความโปร่งใส การตรวจสอบย้อนกลับ ความปลอดภัยของข้อมูล และการยืนยันตัวตน ทำให้การลงคะแนนและการนับคะแนนตรวจสอบได้แบบเรียลไทม์ ลดความเสี่ยงจากการแก้ไขข้อมูลโดยมิชอบ และสร้างความเชื่อมั่นต่อระบบเลือกตั้ง ในเชิงนโยบาย ผลการศึกษานำเสนอแนวทางเชิงบูรณาการ 4 มิติ ได้แก่ (1) การจัดตั้งคณะกรรมการเทคโนโลยีเลือกตั้งแห่งชาติภายใต้ กกต. เพื่อกำกับดูแลและกำหนดมาตรฐาน (2) การพัฒนา Consortium Blockchain พร้อมระบบต้นแบบเลือกตั้งที่ตรวจสอบข้อมูลได้แบบเรียลไทม์ (3) การปรับปรุงกฎหมายให้รองรับการลงคะแนนอิเล็กทรอนิกส์และคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล และ (4) การสร้างความรู้และความเข้าใจต่อประชาชนผ่านการอบรมและพื้นที่ทดลองใช้ ผลวิจัยชี้ว่า การประยุกต์ใช้บล็อกเชนไม่เพียงเพิ่มความโปร่งใสและความปลอดภัย แต่ยังเป็นรากฐานของ “ธรรมาภิบาลดิจิทัล” ที่เปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการกำกับดูแลการใช้อำนาจรัฐอย่างแท้จริง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จันทรา นวลแจ่ม. (2565). การพัฒนาระบบเลือกตั้งอิเล็กทรอนิกส์ในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จิระศักดิ์ กิตติรัตนไพบูลย์. (2561). แนวทางการออกแบบระบบเลือกตั้งอิเล็กทรอนิกส์โดยใช้เทคโนโลยีบล็อกเชน. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ธวัชชัย ธีระวัฒน์. (2564). เทคโนโลยีบล็อกเชนกับการเปลี่ยนแปลงระบบความไว้วางใจในสังคมดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธวัชชัย ธีระวัฒน์. (2564). เทคโนโลยีบล็อกเชนกับความมั่นคงปลอดภัยของข้อมูลภาครัฐ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2548). รัฐกับสังคม: ความสัมพันธ์เชิงอำนาจและความชอบธรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรชัย พิชิตานนท์. (2563). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีบล็อกเชนเพื่อความโปร่งใสของระบบการลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง. วารสารวิชาการเทคโนโลยีสารสนเทศ, 15(2), 45–60.
วีระศักดิ์ เครือเทพ. (2559). ธรรมาภิบาลการเมืองไทยกับการมีส่วนร่วมของภาคประชาชน. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
สถาบันพระปกเกล้า. (2562). รายงานการศึกษาเรื่องธรรมาภิบาลทางการเมืองในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
สถาบันพระปกเกล้า. (2562). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลกับกระบวนการเลือกตั้ง: กรณีศึกษาเอสโตเนีย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุเมธ จันทร์ศิริ. (2563). ธรรมาภิบาลทางการเมืองกับการปฏิรูปภาครัฐดิจิทัล. วารสารการบริหารและนโยบาย, 13(1), 99–114.
Choi, J., & Heo, J. (2020). Blockchain-based e-voting system for enhancing transparency and reliability. Journal of Information Processing Systems, 16(4), 1012–1024.
Choi, J., & Heo, U. (2020). Cybersecurity and electoral integrity in the digital age. Journal of Information Security and Applications, 54, 102530. https://doi. org/10.1016/j.jisa.2020.102530
Dahl, R. A. (1989). Democracy and its critics. New Haven: Yale University Press.
Easton, D. (1965). A systems analysis of political life. New York, NY: John Wiley & Sons.
Fukuyama, F. (2013). What is governance? Governance, 26(3), 347–368. https://doi.org/10.1111/gove.12035
Hardwick, F. S., Akram, R. N., Markantonakis, K., & Hosp, B. (2018). E-voting with blockchain: An e-voting protocol with decentralisation and voter privacy. In 2018 IEEE International Conference on Internet Technology and Secured Transactions (ICITST) (pp. 1–8). IEEE. https://doi.org/10.23919/ ICITST.2018.8695229
Kooiman, J. (2003). Governing as governance. London: Sage Publications.
Nakamoto, S. (2008). Bitcoin: A peer-to-peer electronic cash system. Retrieved from https://bitcoin.org/bitcoin.pdf
Pierre, J., & Peters, B. G. (2000). Governance, politics and the state. London: Macmillan Press.
Pateman, C. (1970). Participation and democratic theory. Cambridge: Cambridge University Press.
Rhodes, R. A. W. (1997). Understanding governance: Policy networks, governance, reflexivity and accountability. Buckingham: Open University Press.
Schlumberger, O., & Weiss, A. (2019). Blockchain technology and the future of voting. Journal of Digital Governance, 3(1), 22–39.
United Nations Development Programme. (1997). Governance for sustainable human development. New York, NY: UNDP.
Zheng, Z., Xie, S., Dai, H., Chen, X., & Wang, H. (2017). An overview of blockchain technology:Architecture, consensus, and future trends. In 2017 IEEE International Congress on Big Data (pp. 557–564). IEEE.
