ตัวแบบเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความยั่งยืนทางการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันตก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตัวแบบเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความยั่งยืนทางการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันตก โดยใช้แบบสอบถามในการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับตัวแบบนวัตกรรมองค์กรเพื่อส่งเสริมความยั่งยืนทางการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันตก 5 ด้าน คือ 1) การจัดการความรู้ 2) ความผูกพันในงาน 3) เครือข่ายทางการศึกษา 4) นวัตกรรมองค์กร และ 5) ความยั่งยืนทางการศึกษา ตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐานในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันตก ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นเป็นจังหวัดนครปฐม กาญจนบุรี ราชบุรี สุพรรณบุรี ประจวบคีรีขันธ์ เพชรบุรี สมุทรสาคร และสมุทรสงคราม จำนวน 400 คน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา และการวิเคราะห์ตัวแบบสมการโครงสร้าง แบบ CB-SEM
ผลการวิจัย พบว่า 1. การจัดการความรู้ (β=.224) และเครือข่ายทางการศึกษา (β=.610) มีอิทธิพลต่อนวัตกรรมองค์กรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนความผูกพันในงาน (β=.109) มีอิทธิพลต่อนวัตกรรมองค์กรอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (R2=.762) 2. นวัตกรรมองค์กร (β=.305) การจัดการความรู้ (β=.209) ความผูกพันในงาน (β=.157) เครือข่ายทางการศึกษา (β=.315) มีอิทธิพลต่อความยั่งยืนทางการศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (R2=.805) งานวิจัยนี้มีข้อเสนอว่า โรงเรียนควรส่งเสริมการจัดการความรู้ การสร้างความผูกพันในงาน การสร้างเครือข่ายทางการศึกษา และนำไปสู่การสร้างนวัตกรรมองค์กรเพื่อให้เกิดความยั่งยืนทางการศึกษาของโรงเรียน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
นพพร จันทรนำชู (2563). พัฒนศึกษา: ความหลากหลายของกระบวนทัศน์เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย, 36(2), 149
พินิติ รตะนานุกูล. (2555). อนุสารอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
Anne, S. (2003). Networking for Educational Innovation: A Comparative Analysis. Networks of Innovation, 49-63.
Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. Sociological Methods & Research.
Corson, W. H., et.al. (1990). The Global Ecology Handbook. Boston: Beacon Press.
Galimova, L. (2009). Education Cluster as a mechanism of innovative development of industrial activity. Bulletin of Kazan technological university, 5, 125-127.
Gallucci, M., & Jentschke, S. (2022). SEMLj: A Suite for Structural Equation Models for jamovi [ซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์].
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate Data Analysis.
Hu, L., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal.
Kimiz, D. (2011). Knowledge Management in Theory and Practice. The MIT Press.
Kline, R. B. (2023). Principles and Practice of Structural Equation Modeling.
Leicht, A., Heiss, J., & Byun, W. J. (2018). Issues and trends in Education for Sustainable Development. UNESCO.
Lopes, C. M., Scavarda, A., Hofmeister, L. F., Thomé, A. M. T., & Vaccaro, G. L. R. (2017). An analysis of the interplay between organizational sustainability, knowledge management, and open innovation. Journal of Cleaner Production, 142, 476-488.https://doi.org/https://doi.org
Maja, R., & Tjasa, S. (2020). Organisational climate components and their impact on work engagement of employees in medium-sized organisations. Routledge, 8-9.
