การมองโลกในแง่ดี พลังสุขภาพจิต พฤฒพลัง และคุณภาพชีวิตของ ผู้สูงอายุ ศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุเทศบาลนครนนทบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการมองโลกในแง่ดี พลังสุขภาพจิต พฤฒพลัง และคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการมองโลกในแง่ดีกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพลังสุขภาพจิตกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ และ 4) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤฒพลังกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้สูงอายุอายุ 60 ปีขึ้นไป จำนวน 400 คน ที่เข้าร่วมกิจกรรมในศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ เทศบาลนครนนทบุรี เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม และทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน รวมถึงสถิติ t-test สถิติ F-test และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน
ผลการวิจัย พบว่า 1) ผู้สูงอายุมีการมองโลกในแง่ดีอยู่ในระดับสูง ขณะที่พลังสุขภาพจิต พฤฒพลัง และคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับสูงเช่นกัน 2) การมองโลกในแง่ดีมีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) พลังสุขภาพจิตมีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 4) พฤฒพลังมีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2568). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2568. ก. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กรมสุขภาพจิต. (2551). กรอบแนวทางพัฒนาพลังสุขภาพจิต. กระทรวงสาธารณสุข. เรียกใช้เมื่อ 3 ตุลาคม 2568 จาก https://www.psy.chula.ac.th/th/feature-articles/resilience/
คณะกรรมการผู้สูงอายุแห่งชาติ, ก. (2566). แผนผู้สูงอายุแห่งชาติฉบับที่ 2 (พ.ศ.2545–2564) ฉบับ ปรับปรุงครั้งที่ 1 พ.ศ. 2552 (Vol. 1). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เทพเพ็ญวานิสย์.
ฐิตินันท์ อ้วนล่ำและศุภรัตน์ แป้นโพธิ์กลาง. (2564). ปัจจัยทำนายพลังสุขภาพจิตในผู้สูงอายุที่ เป็นโรคไม่ติดต่อเรื้อรังที่ใช้บริการในโรงพยาบาล. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล, 38(2), 111-122.
ณัฏฐกันย์ อ๋องเอื้อ. (2564). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองบ้านสวน จังหวัดชลบุรี. ใน งานนิพนธ์หลักสูตรรัฐประศาสนาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
นัสมล บุตรวิเศษ. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ใน รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.
นำพร อินสิน. (2564). ภาวะพฤฒพลังของผู้สูงอายุในอำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 14(3), 94-103.
พิชชาวีร์ โอบอ้อม และคณะ. (2565). ภาวะพฤฒพลังของผู้สูงอายุในเขตชุมชนเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ, 29(1), 92 - 103.
ไพโรจน์ แสงเดือนฉาย. (2561). ปัจด้านจิตสังคมที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ. วารสาร พัฒนาสังคม, 20(3), 112-125.
วรัตถ์นันท์ ชุษณะโชติ. (2561). อิทธิพลของปัจจัยปกป้องที่มีต่อความผาสุกทางใจของผู้สูงอายุ. ใน วิทยานิพนธ์หลักสูตรพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุรีย์พร สุขใจ. (2562). ความภาคภูมิใจในตนเองและการมองโลกในแง่ดีของผู้สูงอายุในชุมชนเมือง. วารสารวิจัยทางสังคมศาสตร์, 15(2), 35-48.
Bowling, A.(2005). Ageing well: Quality of life in old age. Open University Press.
Brinkhof, L. P., Jongeneel, A., Hageman, I., & van der Velden, P. G.,.(2021). Network analysis of quality of life and mental health resilience factors in older adults. Quality of Life Research, 30(7), 1961-1974.
Carver, C. S., Scheier, M. F., & Segerstrom, S. C.,.(2010). Optimism. Clinical Psychology Review, 30(7),879-889.
Eun, M. J.(2021). Relationship between Active Aging and Quality of Life in Middle-Aged and Older Koreans: Analysis of the 2013-2018 KNHANES. Healthcare, 9(2), 240.
Ryff, C. D.(2014). Psychological well-being revisited: Advances in the science and practice of eudaimonia. Psychotherapy and
Psychosomatics, 83(1), 10-28.
Seligman. (1998). Building human strength: Psychology's forgotten mission. APA Monitor, 29(1).
Wojcieszek A, K. A., Majda Kofodziei K, Liszka H, Gadek A.. (2023). Relationship between Optimism, Self-Efficacy and Quality of Life: A
Cross-Sectional Study in Elderly People with Knee Osteoarthritis. Geriatrics (Basel), 8(5), 101.
World Health Organization. (2002). Active ageing: A policy framework. Retrieved October 3, 2025, from https://www.who.int/topics/ageing/active_ageing_ policy/en/
World Health Organization. (2004). The World Health Organization Quality of Life (WHOQOL)-BREF. World Health Organization.
