การพัฒนารูปแบบการจัดการความมั่นคงปลอดภัยระบบสารสนเทศ ของแพลตฟอร์มสื่อดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากลยุทธ์การจัดการความมั่นคงปลอดภัยระบบสารสนเทศของแพลตฟอร์มสื่อดิจิทัล และ 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการความมั่นคงปลอดภัยระบบสารสนเทศของแพลตฟอร์มสื่อดิจิทัล โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ การวิจัยเชิงปริมาณเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มผู้ใช้แพลตฟอร์มออนไลน์ใน 4 ภูมิภาคของประเทศจีน ได้แก่ ภาคตะวันออก (มณฑลซานตง) ภาคเหนือ (มณฑลเหลียวหนิง) ภาคตะวันตก (มณฑลเสฉวน) และภาคใต้ (มณฑลกว่างตง) จำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เพื่ออธิบายลักษณะทั่วไปของกลุ่มตัวอย่าง ระดับการรับรู้ และความคิดเห็นต่อกลยุทธ์การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของระบบสารสนเทศบนแพลตฟอร์มสื่อดิจิทัล การวิจัยเชิงคุณภาพเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกและการประชุมกลุ่มกับเจ้าหน้าที่ภาครัฐ ผู้บริหาร และผู้พัฒนาแพลตฟอร์มสื่อดิจิทัลที่มีบทบาทในการกำกับดูแลความมั่นคงปลอดภัยของระบบสารสนเทศ จำนวน 20 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผ่านกระบวนการถอดเทปการสัมภาษณ์ การกำหนดรหัส การจัดหมวดหมู่ข้อมูล และการสังเคราะห์ประเด็นสาระสำคัญ
ผลการวิจัย
- ผลการวิจัย พบว่า แพลตฟอร์มสื่อดิจิทัลมีกลยุทธ์การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของระบบสารสนเทศที่สำคัญ 5 ประการ ได้แก่ (1) กลยุทธ์การกำหนดระบบการจัดการความมั่นคงปลอดภัยของระบบสารสนเทศ (2) กลยุทธ์การกำหนดเป้าหมายด้านความมั่นคงปลอดภัยของระบบสารสนเทศ (3) กลยุทธ์การกำหนดนโยบายและการกำกับดูแลด้านความมั่นคงปลอดภัย (4) กลยุทธ์การพัฒนาบุคลากรด้านความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ (5) กลยุทธ์การสร้างความเชื่อมั่นและความไว้วางใจของผู้ใช้แพลตฟอร์มสื่อดิจิทัล
- ผลการพัฒนารูปแบบ พบว่า รูปแบบการจัดการความมั่นคงปลอดภัยของระบบสารสนเทศของแพลตฟอร์มสื่อดิจิทัลได้มาจากการวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลจากการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ และนำมาพัฒนาเป็น CIA Triad Model ประกอบด้วยองค์ประกอบหลัก 3 ประการ ได้แก่ การรักษาความลับของข้อมูลสารสนเทศโดยการควบคุมการเข้าถึงข้อมูลให้เฉพาะผู้ที่ได้รับอนุญาต การรักษาความถูกต้องครบถ้วนของข้อมูลสารสนเทศเพื่อป้องกันการแก้ไขหรือบิดเบือนข้อมูลโดยมิชอบ และ การสร้างความพร้อมใช้งานของระบบสารสนเทศอย่างต่อเนื่องและปลอดภัย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Chen, Q., & Peng, Y. (2022). Traffic rewards, algorithmic visibility, and advertiser satisfaction: How Chinese short-video platforms cultivate creators in stages. Convergence: The International Journal of Research into New Media Technologies, 28(6), 1537–1554. https://doi.org/10.1177/1354856522112 06
Chen, S. (2023). How social media can solve the problem of “filter bubbles” under the new media algorithm recommendation mechanism: The example of TikTok. Proceedings of the 2023 2nd International Conference on Social Sciences and Humanities and Arts (SSHA 2023), 1284–1288. Atlantis Press. https://doi.org/10.2991/978-2-38476-062-6_165
Paat, Y., & Markham, C. (2021). Digital crime, trauma, and abuse: Internet safety and cyber risks for adolescents and emerging adults in the 21st century. Social Work in Mental Health, 19(5), 367–386. https://doi.org/10.1080/ 15332985.2021.1914085
Postman, N. (2000). The humanism of media ecology. Proceedings of the Media Ecology Association, 1, 10–16.
Senapati, A., et al. (2023). Digital 2023: Global overview report. DataReportal (We Are Social & Meltwater).
Seo, M. (2021). Adolescents’ exposure to online risks: Gender disparities and vulnerabilities related to online behaviors. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18(4), 2185. https://doi.org/ 10.3390/ijerph18042185
Yeung, K. (2018). Algorithmic regulation: A critical interrogation. Regulation & Governance, 12(4), 505–523. https://doi.org/10.1111/rego.12132
Zuboff, S. (2019). The age of surveillance capitalism: The fight for a human future at the new frontier of power. New York: PublicAffairs.
