ความสัมพันธ์ระหว่างปัญหาแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงชุมชนริมคลอง กับการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวริมคลองสมถวิล อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับปัญหาแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงชุมชนริมคลองสมถวิล 2) ระดับการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวริมคลองสมถวิล 3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัญหาแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงชุมชนริมคลองกับการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวริมคลองสมถวิล 4) ข้อเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหาและการพัฒนาพื้นที่คลองสมถวิล เทศบาลเมืองมหาสารคาม โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีเครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม โดยใช้กลุ่มตัวอย่างประชาชนทั่วไปในพื้นที่คลองสมถวิล ที่ไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่นอน จำนวน 200 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณเชิงเส้น โดยวิธี Enter โดยมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และการวิเคราะห์ด้วยการจัดหมวดหมู่เนื้อหา ค่าแจกแจงความถี่และพรรณาความ
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับปัญหาแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงชุมชนริมคลองสมถวิล โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) ระดับการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวริมคลองสมถวิล โดยรวมอยู่ในระดับมาก 3) ค่าอำนาจพยากรณ์ของความสัมพันธ์ระหว่างปัญหาแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงชุมชนริมคลองกับการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวริมคลองสมถวิล โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง .640 (R =.640) ตัวแปรอิสระทั้งหมดสามารถอธิบายการผันแปรของตัวแปรตามได้เท่ากับร้อยละ 40.90 ( R2.409) และมีค่า F = 22.268 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) ข้อเสนอแนะควรฟื้นฟูคุณภาพน้ำให้ดีขึ้น การบริหารจัดการระบบน้ำอย่างต่อเนื่อง เช่น การบำบัดน้ำเสีย การการจัดหาน้ำสะอาดจากแหล่งอื่นมาช่วยระบายน้ำเสีย ติดตั้งบ่อดักไขมันจากครัวเรือน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เทศบาลเมืองมหาสารคาม. (2565). แผนส่งเสริมการท่องเที่ยวเทศบาลเมืองมหาสารคาม ประจำปี พ.ศ. 2566-2570. เทศบาลเมืองมหาสารคาม.
นงนาฏ พูลสมบัติ. (2563). ผลกระทบจากการท่องเที่ยมที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงชุมชน กรณีศึกษาชุมชนคีรีวง จังหวัดนครศรีธรรมราช. ใน วิทยานิพนธ์ การผังเมืองมหาบัณฑิต สาขาวิชาการผังเมือง. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เมธี พิริยการนนท์. (2557). การศึกษาวิวัฒนาการของเมืองกับความสัมพันธ์ด้านมิติทางประวัติศาสตร์ กรณีศึกษาเทศบาลเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, ฉบับพิเศษ (2557), 37-42.
วีรญา พรมประสิทธิ์. (2565). ปัจจัยความสำเร็จของการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน: กรณีศึกษาบ้านนาต้นจั่น ตำบลบ้านตึก อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย. ใน วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาสังคม. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
อัจฉริยาพร คันธมาลาเจริญ. (2564). การพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวในแนวทางการท่องเที่ยว 4.0 กรณีศึกษาพื้นที่ตำบลกื๊ดช้าง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่. ใน วิทยานิพนธ์ การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต สาขาวิชาการวางผังเมืองและสภาพแวดล้อม. มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological test. (5th ed.). New York: Harper Collins.
Museum Thailand 2560. คลองสมถวิล จังหวัดมหาสารคาม. เรียกใช้เมื่อ 8 สิงหาคม 2568 จาก http://www.museumthailand.com/storytelling.
Seymour Sudman. (1976). Applied Sampling. New York: Academic Press.
Williams, Walter. (1971). Social Policy Research and Analysis: The Experience in the. Federal Social Agencies. New York: American Elsevier.
