การบูรณาการหลักฆราวาสธรรมเพื่อเสริมสร้างจริยธรรมนักการเมือง ในเทศบาลตำบล อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับจริยธรรมนักการเมืองในเทศบาลตำบลด่านขุนทด 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักฆราวาสธรรมกับจริยธรรมนักการเมืองในเทศบาลตำบลด่านขุนทด 3) บูรณาการหลักฆราวาสธรรมเพื่อเสริมสร้างจริยธรรมนักการเมืองในเทศบาลตำบลด่านขุนทด ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถาม ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.902 จากกลุ่มตัวอย่างได้แก่ ประชาชนอายุ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปในเทศบาลตำบลด่านขุนทด จำนวน 390 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์โดยใช้การทดสอบค่าทีและค่าเอฟ และการวิจัยเชิงคุณภาพ สัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 9 รูปหรือคน วิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) จริยธรรมนักการเมืองในเทศบาลตำบล อำเภอด่านขุนทด โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก ( = 4.17, S.D.=0.39) 2) หลักฆราวาสธรรมกับจริยธรรมนักการเมืองในเทศบาลตำบล อำเภอด่านขุนทด มีความสัมพันธ์เชิงบวก อยู่ในระดับปานกลาง (R=0.748**) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย 3) การบูรณาการหลักฆราวาสธรรมเพื่อเสริมสร้างจริยธรรมนักการเมืองในเทศบาลตำบล อำเภอด่านขุนทด ตามหลักฆราวาสธรรม 4 ได้แก่ 1) ด้านสัจจะ ไม่บิดเบือนข้อเท็จจริง ให้ข้อมูลต่อประชาชนอย่างตรงไปตรงมา 2) ด้านทมะ มีความมั่นคงในหลักการ ความแน่วแน่ในการตัดสินใจ 3) ด้านขันติ มีความอดทนอดกลั้นต่อความเห็นต่าง 4) ด้านจาคะ ยอมเสียสละผลประโยชน์ส่วนตนเพื่อผลประโยชน์ส่วนรวม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ณัฐดนัย แก้วโพนงาม. (2560). เศรษฐศาสตร์การเมืองในบริบทสังคมไทยภายใต้สภาวะความขัดแย้งใน จังหวัดชัยภูมิ. พระนครศรีอยุธยา: สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ดิลก บุญอิ่ม และพระอธิการสุชาติ จนฺทสโร (สายโรจน์). (2561). ฆราวาสธรรม 4: สูตรการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามวิถีพุทธ. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 7(2), 338-352.
ทวนธง ครุฑจ้อน. (2561). การปกครองท้องถิ่นและการบริหารท้องถิ่น. (พิมพ์ครั้งที่ 2). สงขลา: นำศิลป์โฆษณา.
ธนภัทร จันทร์เรือง. (2556). ความคิดเห็นของข้าราชการกรุงเทพมหานครต่อจริยธรรมของนักการเมืองท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สำนักวิจัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์.
พระครูปลัดวัชรพงษ์ วชิรปญฺโญ (ปล้องขัน). (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อในการเสริมสร้างจริยธรรมนักการเมืองของนักการเมืองในจังหวัดน่าน. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาธนากร ฐิตธมฺโม. (2567). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อเสริมสร้างจริยธรรมนักการเมืองท้องถิ่นในอำเภอเนินสง่า จังหวัดชัยภูมิ. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วีระศักดิ์ เครือเทพ. (2548). นวัตกรรมสร้างสรรค์ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
ศรัณย วงศ์คำจันทร์. (2555). จริยธรรมนักการเมืองไทย. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2(3), 263-282.
ศิลาวัฒน์ ชัยวงศ์. (2563). จริยธรรมของนักการเมืองในระบบการเมืองไทย. วารสาร สมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 6(1), 67-81.
สมชาย แสงดาว. (2566). การส่งเสริมจริยธรรมตามหลักฆราวาสธรรมของนักเรียนนายสิบ ตำรวจ ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค 3. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุทธิพงษ์ กุลศิริ และคณะ. (2567). การเสริมสร้างจิตสํานึกความรับผิดชอบต่อจริยธรรมทางการเมืองของเยาวชนในเขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(2), 126 - 141.
อำเภอด่านขุนทด. (2566). ฐานข้อมูลประชากรอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ปี 2566. นครราชสีมา: ที่ว่าการอำเภอด่านขุนทด.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rd Edition. Tokyo: Aoyama Gakuin University.
