การสร้างคู่มือการสอนทักษะการขับร้องเบื้องต้น ตามแนวทางของโคดายสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่อง การสร้างคู่มือการสอนทักษะการขับร้องเบื้องต้นตามแนวทางของโคดายสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาแนวทางการสอนทักษะการขับร้องเบื้องต้นตามแนวทางของโคดายสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และ 2) เพื่อศึกษาแนวทางการสร้างคู่มือการสอนทักษะการขับร้องเบื้องต้นตามแนวทางของโคดายสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ผู้วิจัยได้สร้างเครื่องมือวิจัยแบบสัมภาษณ์ เพื่อใช้ในการสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างผู้ให้ข้อมูลซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญจำนวน 2 กลุ่ม ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญด้านการสอนดนตรีตามแนวทางของ โคดาย และผู้เชี่ยวชาญด้านการสอนขับร้อง รวมทั้งสิ้น 5 คน และนำข้อมูลมาวิเคราะห์ผล โดยการนำบทสัมภาษณ์มาจัดเรียงลำดับเนื้อหารายบท วิเคราะห์ข้อมูล และนำมาจัดสร้างเป็นคู่มือการสอนทักษะการชับร้องเบื้องต้นตามแนวทางของโคดายสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
ผลการศึกษา พบว่า
- ได้แนวทางการสอนทักษะการขับร้องเบื้องต้นตามแนวทางของโคดาย ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ที่มีประสิทธิภาพ จากผู้เชี่ยวชาญทั้ง 5 ท่าน
- ได้แนวทางการสร้างคู่มือการสอนทักษะการขับร้องเบื้องต้นตามแนวทางของโคดาย ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ที่มีประสิทธิภาพ
จากที่กล่าวมาสรุปได้ว่า การสอนดนตรีตามแนวทางของโคดาย และการสอนขับร้องเพลงเบื้องต้นมีความสัมพันธ์กัน เครื่องมือที่ใช้ในการพัฒนาพื้นฐานดนตรีตามแนวคิดของโคดาย คือ ทักษะการฟังและการร้อง นอกจากนี้การใช้กลวิธีและเครื่องมือในการนำมาใช้ประกอบกิจกรรมการสอนดนตรี อาทิ การใช้สัญลักษณ์มือ (Hand signs) ที่จะช่วยสร้างความเข้าใจในการเรียนรู้ระดับเสียง ผ่านการปฏิบัติการฟังและร้องให้ตรงกับระดับเสียง ส่วนการสอนขับร้องที่มีการเน้นด้านทักษะการฟัง และการร้องเช่นเดียวกัน แต่มุ่งเน้นในด้านของท่าทางการร้อง (Posture) การออกเสียง และมีความเข้าใจเรื่องระดับเสียง ทำนอง และจังหวะเพื่อไปสู่การตีความบทเพลง ด้านแนวทางการจัดสร้างคู่มือ พบว่า ผู้ให้ข้อมูลมีการให้ข้อเสนอแนะ โดยแบ่งการจัดสร้างคู่มือออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ คู่มือสำหรับครูที่จะต้องเรียนรู้และฝึกฝนทักษะของครูให้มีพื้นฐานและเข้าใจวัตถุประสงค์ของคู่มือที่จะนำไปใช้สอนขับร้องก่อน แล้วจึงสร้างคู่มืออีกฉบับที่มุ่งเน้นการอธิบายรูปแบบกิจกรรมที่จะสามารถนำไปใช้สอนให้กับผู้เรียนได้ อีกทั้งควรมีการกำหนดเนื้อหาและวัตถุประสงค์ให้สอดคล้องกับหลักสูตรที่กำหนดไว้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤษดา หุ่นเจริญ. (2561). ชุดการสอนวิชาดนตรี เรื่องทักษะการฟังสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยการประยุกต์แนวคิดของออร์ฟ โคดาย และดาลโครซ. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2543). กิจกรรมดนตรีสำหรับครู. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดวงใจ อมาตยกุล. (2545). วรรณคดีเพลงร้อง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนวัฒน์ กองผาสุก. (2564). แนวทางการสร้างสรรค์ชุดเพลงตามแนวคิดแบบโคดายเพื่อพัฒนาทักษะพื้นฐานด้านการร้องเพลงสำหรับผู้สูงอายุ. วารสารดนตรีบ้านสมเด็จ, 3(2), 85-98.
นิตยา ลิ่มสนิท. (2561). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนการสอนมัลติมิเดียเพื่อพัฒนาความสามารถด้านดนตรีสากลตามแนวคิดโคดาย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ประพันธ์ศักดิ์ พุ่มอินทร์. (2557). การศึกษาเพื่อสร้างชุดการสอนคีย์บอร์ดเบื้องต้นโดยใช้ วิธีการของโคดาย. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ, 16(1), 68-79.
ยุทธนาวี เมืองซอง. (2555). สภาพปัญหาและแนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนดนตรีช่วงชั้นที่ 1-2 สังกัดสำนักเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารการวิจัยกาสะ ลองคำ, 6(2), 99-106.
วนิดา ประคัลภ์กุล. (2559). การศึกษาสภาพการใช้ครูและการรับรู้ความสามารถในตนเองของ ครูประถมศึกษาที่สอนไม่ตรงวิชาเอก. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 11(3), 390-406.
วรรณวุฒิ วรรณารุณ. (2553). ผลการใช้กิจกรรมดนตรีตามแนวคิดของโคไดที่มีต่อทักษะทาดนตรีของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนวัดทรงธรรม อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาการศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุริยา วิทยาประดิษฐ์. (2561). รูปแบบการสอนตามแนวทางการศึกษามุ่งผลลัพธ์เป็นฐาน สำหรับวิชาอิเล็กทรอนิกส์ชีวแพทย์ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร. Engineering Transactions, 21(1). เรียกใช้เมื่อ 5 มิถุนายน 2567, จาก https://www.tci-thaijo.org
อร่าม เสือเดช. (2549). คู่มือการดำเนินงานตามกระบวนการในระบบการดูแลช่วงเหลือ นักเรียนโรงเรียนวัดช้างเผือก. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชา การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Bouslama, F., Lansari, A., Al-Rawi, A., & Abonamah, A. (2003). A novel outcome- based educational model and its effect on student learning, curriculum development, and assessment. Journal of Information Technology Education, 2(1), 11–20. Retrieved June 5, 2024, from https://www. researchgate.net/publication/26388614
Coban, S. (2016). Can we apply Kodaly philosophy in Turkey as school music education programme? Electronic International Journal of Education, Arts, and Science, 2(4), 25–30. Retrieved June 6, 2024, from https://www.researchgate.net/publication/313012766
