การบริหารโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1. ความคิดเห็นของบุคลากรต่อการบริหารโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3 2. เพื่อเปรียบเทียบระดับความคิดเห็นของบุคลากรต่อการบริหารโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3 จำแนกตาม ขนาดสถานศึกษา และประสบการณ์ในการทำงาน 3. เพื่อศึกษาแนวการบริหารโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3 โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยบุคลากรจากโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3 จำนวน 331 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกตัวอย่างแบบสุ่มแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลประกอบด้วยแบบสอบถามที่ใช้มาตราส่วนการประเมิน 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ซึ่งมีค่า IOC ระหว่าง 0.80 - 1.00 และค่าความเชื่อมั่น 0.81 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) ค่าเอฟ (F-test) และการทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีของเชฟเฟ่
ผลการศึกษาพบว่า
- การบริหารโรงเรียนที่ส่งเสริมสุขภาพ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3 โดยรวมอยู่ในระดับมาก ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นตามขนาดสถานศึกษาและประสบการณ์ในการทำงานพบว่า ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ
- แนวทางในการพัฒนาการบริหารโรงเรียนที่ส่งเสริมสุขภาพ พบว่า โรงเรียนควรมีการกำหนดนโยบายและแนวทางบริหารที่มุ่งเน้นการพัฒนาสุขภาพของทั้งนักเรียนและบุคลากรในโรงเรียนอย่างครบถ้วน รวมถึงการส่งเสริมสุขภาพทางกายภาพและสังคม โดยการพัฒนาโครงการร่วมกับชุมชน, การดูแลสุขภาพนักเรียน, การจัดสิ่งแวดล้อมในโรงเรียนให้เหมาะสมกับสุขภาพ, การให้บริการด้านอนามัย, การส่งเสริมโภชนาการที่เหมาะสม, การจัดกิจกรรมการออกกำลังกาย, การให้คำปรึกษาทางสังคม, และการส่งเสริมสุขภาพบุคลากรในโรงเรียน โดยการประสานงานและความร่วมมือระหว่างครู นักเรียน ผู้ปกครอง และชุมชนเป็นสิ่งสำคัญ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จีรวัฒน์ เขมธิรัตน์. (2563). การบริหารจัดการตามแนวทางโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. วารสารพัฒนาสังคมและชุมชน, 9 (2), 193–204.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: บริษัทสุวีริยาสาส์น จำกัด.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: บริษัทสุวีริยาสาส์น จำกัด.
ปัทมัฏฐ์ ยานะวิมุติ และรุ่งชัชดาพร เวหะชาติ (2562). การบริหารโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาพัทลุงเขต 1. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ.
สมศักดิ์ โทจำปา. (2567). อนามัยโรงเรียน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). พิษณุโลก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.
Basch, C. E. (2011). Healthier students are better learners: A missing link in school reforms to close the achievement gap. Journal of School Health, 81(10), 593-598.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.
World Health Organization. (2021). Making Every School a Health-Promoting School: Global Standards and Indicators. Retrieved from WHO website.
