การยอมรับนักการเมืองสตรีของประชาชนเทศบาลเมืองอ่างทอง อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการยอมรับนักการเมืองสตรี 2) เปรียบเทียบการยอมรับนักการเมืองสตรีของประชาชนเทศบาลเมืองอ่างทอง อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล เป็นวิจัยเชิงผสมผสาน กรอบแนวคิดใช้แนวคิดของ จรุงทิพย์ คิดอ่าน ประชากร ได้แก่ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตพื้นที่ เทศบาลเมืองอ่างทอง อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทองจำนวน 8,296 คน นำมาคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีเปิดตารางสำเร็จรูปของเครซี่ และมอร์แกนได้จำนวน 367 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามแบบประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และค่าเอฟ
ผลการศึกษา พบว่า 1) ระดับการยอมรับนักการเมืองสตรีโดยรวม อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านค่าเฉลี่ยมากไปน้อย พบว่า อยู่ในระดับมากทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ ด้านพฤติกรรม มีค่าเฉลี่ยมากสุด รองลงมา ด้านการบริหาร ด้านความคิด ด้านคุณธรรม จริยธรรม ด้านจิตใจ และด้านความรู้ มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด 2) ผลการเปรียบเทียบการยอมรับนักการเมืองสตรีของประชาชนเทศบาลเมืองอ่างทอง อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่าประชาชนที่มีเพศ ต่างกันมีการยอมรับนักการเมืองสตรีไม่แตกต่างกัน ส่วนประชาชนที่มี อาชีพ ระดับการศึกษา ต่างกันมีการยอมรับนักการเมืองสตรีแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
งานวิเคราะห์นโยบายและแผน สำนักปลัดเทศบาล เทศบาลเมืองอ่างทอง. (2564). แผนพัฒนา ท้องถิ่น (พ.ศ. 2566-2570) ของเทศบาลเมืองอ่างทอง. อ่างทอง: เทศบาลเมือง อ่างทอง
จรุงทิพย์ คิดอ่าน. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับนักการเมืองท้องถิ่นที่เป็นเพศหญิงของเทศบาลตำบลเกาะคา อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง. ใน การศึกษาการค้นคว้าด้วยตนเอง หลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานโยบายสาธารณะ. มหาวิทยาลัยพะเยา.
นฤมล, ร. (2563). บทบาทและการยอมรับนักการเมืองสตรีในยุคปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาการเมือง.
ปัญญา, ว. & ศิริพร, ช. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการยอมรับผู้นำสตรีในระดับชุมชน. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 15(2), 45–60.
วรรณา, พ. (2560). สตรีกับการเมืองท้องถิ่น: บทวิเคราะห์บทบาทและความท้าทาย. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศิริพร, ช. (2561). ทัศนคติของประชาชนต่อบทบาทของนักการเมืองหญิงในสังคมไทย. วารสารสังคมและวัฒนธรรม, 7(3), 49–62.
สมพร, ก. (2562). ภาพลักษณ์ของนักการเมืองสตรีกับการยอมรับของประชาชน. วารสารรัฐศาสตร์ท้องถิ่น, 9(2), 23–39.
อินทร์แก้ว, ส. (2561). บทบาทของสตรีในการเมืองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ แห่งหนึ่ง.
อินทิรา, น. (2561). ความเท่าเทียมทางเพศกับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของสตรี. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์วิจัยการเมืองและเพศสภาพ.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). New York: Harper Collins Publishers
Hayes, S. C., Strosahl, K. D., & Wilson, K. G. (2011). Acceptance and commitment therapy: The process and practice of mindful change (2nd ed.). Guilford Press.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. New York: Wiley & Son.
Lovenduski, J. (2005). Feminizing politics. Polity Press.
Phillips, A. (1995). The politics of presence. Oxford University Press.
