พระสงฆ์กับสังคมไทยในสมัยกรุงศรีอยุธยา

บทคัดย่อ

เมื่อกล่าวถึงบทบาทของพระสงฆ์ในสังคมไทย ภาพลักษณ์ของนักบวชผู้สำรวมใน            วัดวาอารามอาจเป็นสิ่งแรกที่เรานึกถึง ทว่าหากย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะในสมัย       กรุงศรีอยุธยา เราจะพบว่าพระสงฆ์มีบทบาทมากกว่านั้น ไม่เพียงเป็นศูนย์กลางของศาสนา  แต่ยังเกี่ยวข้องกับการเมืองการปกครอง และการเคลื่อนไหวทางสังคมอย่างลึกซึ้ง บางรูปเป็น ที่ปรึกษาของกษัตริย์ บางรูปเป็นผู้เจรจาต่อรองในช่วงสงคราม ขณะที่บางรูปถึงขั้นมีบทบาท ในเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงราชบัลลังก์ นอกจากนี้ พระสงฆ์ยังเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณของประชาชน คอยปลอบขวัญและเป็นศูนย์รวมศรัทธาในยามบ้านเมืองเกิดวิกฤติ หรือแม้แต่เป็นผู้นำชาวบ้านในการต่อต้านศัตรู ในบทวิจารณ์นี้ เราจะพิจารณาถึงบทบาทอันหลากหลายของพระสงฆ์ในยุคนั้น ทั้งในฐานะผู้ไกล่เกลี่ยผู้พิทักษ์ศาสนาและผู้ที่ถูกดึงเข้าสู่เกมอำนาจทางการเมืองเพื่อทำความเข้าใจว่าเหตุใดพระสงฆ์จึงเป็นมากกว่าผู้ปฏิบัติศาสนกิจ และมีอิทธิพลต่อสังคมไทยมาอย่างยาวนาน ดังนั้น หนังสือที่นำมาวิจารณ์ในครั้งนี้ ชื่อว่า “พระสงฆ์กับสังคมไทยในสมัยกรุงศรีอยุธยา” ของพระมหายุทธนา  นรเชฎโฐ ป.ธ.9, ดร. จึงจะเป็นแนวทางที่จะช่วยให้พุทธศาสนิกชนและผู้ที่สนใจ ไม่ว่าจะเป็นเชื้อชาติศาสนาใดมีความเข้าใจในหนังสือเล่มนี้ และอำนวยให้เกิดประโยชน์ทางการศึกษาเล่าเรียน เป็นแหล่งค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาแก่ผู้สนใจสืบไป เป็นการจรรโลงสืบต่อพระพุทธศาสนาเพื่อให้อยู่คู่โลก         ไปตราบนานเท่านาน